Artikel Spiegelbeeld

Onderstaand artikel van en over ons en de natuurwezens staat ook in het septembernummer 2015 van Spiegelbeeld en op www.the-golden-age.blogspot.be

NATUURWEZENS: LANG VERGETEN BEWONERS VAN ONZE PLANEET AARDE 
Door Vera Koenen, Eric en Nienke André de la Porte, in samenwerking met tekenmedium Lydia van Oort

Ja, wat doe je, als er natuurwezens op je pad komen? Denk je: die bestaan niet, ik verbeeld het me, dit kan niet waar zijn, om het vervolgens naast je neer te leggen en weer te vergeten? Niet dus! Vera Koenen, Eric en Nienke André de la Porte vonden elkaar op het pad van internationaal lichtwerk: ze startten op verzoek van de Elohim (de machtige Bouwers van de Vorm, een engelenorde afkomstig uit de tiende dimensie, belast met de transitie van onze Aarde) in 2010 een Europees project, waarvan ze nauwelijks de reikwijdte konden overzien. Dit project voerde hen samen met anderen t/m 2015 naar een tiental Europese landen. Zware energieŽn werden getransformeerd, lichtere energieŽn werden meer toegankelijk. Afgesloten sterrenpoorten werden heropend, nieuwe verbindingen werden gelegd. Samenwerkend met Elohim als Astrea en Amora, met behulp van vrienden van de Galactische Federatie, met Aartsengelen zoals Lord MichaŽl, met Metatron * ) en vele anderen, om Europa energetisch voor te bereiden op een nieuwe en hogere trans. En daarbij kwamen ze hen tegen, die natuurwezens, want die hogere trans is er natuurlijk niet alleen voor de mensheid, maar ook voor hen. Het werden ontmoetingen, die deuren openden naar tot dan toe voor hen onbekende werelden...  

NATUURWEZENS UIT DE VERGETELHEID
Wie had ooit gedacht dat kobolden, toen er eenmaal voldoende begrip en vertrouwen was over en weer, zo geweldig waren in het laten doorstromen van verstopte leylijnen, in het omvormen van zware energieŽn? Dat ze in het begin niet altijd aardig waren, bleek te komen omdat mensen de grote vervuilers zijn van de Aarde, terwijl kobolden juist alle moeite moeten doen om die vervuilde energie weer te reinigen. En wie had gedacht dat kobolden mensen op gedachten brengen van afvalscheiding en andere milieuvriendelijker verwerkingsmethoden voor afval? De kobolden ontvingen hulp, door op hun verzoek en aanwijzing stenen (mineralen en kristallen) in te graven, zodat ze weer meer in hun kracht konden komen. Maar ze boden zelf ook hulp, internationaal. Inmiddels hebben zij een kobolden Raad van Europa gevormd, zodat kobolden in de diverse landen hun aandeel gingen leveren aan het welslagen van het Europa-project! Net als kobolden leven kabouters in landen, die geregeerd worden door koningen en/of koninginnen. De landsgrenzen verschillen echter van de menselijke, dat wel, en ze vallen ook niet automatisch samen met de landsgrenzen van andere rijken van natuurwezens. 

Kabouters lijken in doen en laten veel op mensen, al zijn ze kleiner en ijler. De traditionele boskabouters en tuinkabouters bestaan natuurlijk ook, maar het plaatje is vele malen groter. Kabouters zijn bijvoorbeeld vaak heel technisch en vernuftig. Je ontmoet hen dan ook op de meest uiteenlopende posities en plaatsen. Zo zorgden ze binnen het Europa-project meestal voor de eerste contacten met kabouterkoningshuizen, voordat de diverse landen werden bezocht. Daardoor werden niet alleen kabouterrijken bekrachtigd met mineralen en kristallen, maar was er tijdens de reizen altijd hulp en steun beschikbaar voor de mensen. Ook in de voorbereiding boden ze veel hulp. Toen bijvoorbeeld geschikte data werden gezocht voor de volgende reis, bestudeerden zij een holografische sterrenhemel en gaven ze reisadvies. Lief en leed werden met elkaar gedeeld, want kabouters zijn heel emotioneel en raken mensen in hun emotionele veld. 

Er volgden contacten met aardmannetjes, eenhoorns, draken, centaurs en vele anderen, te veel om op te noemen. De elfen bleven echter lange tijd gereserveerd en op afstand. Mensen die met kobolden samenwerkten, werden door hen niet automatisch vertrouwd. Maar toen de kabouterrijken met sprongen in kracht toenamen, volgden de elfen schoorvoetend, zij het pas nadat Vera haar excuses aanbood voor datgene, wat er in het verleden is misgegaan, wat tot steeds meer dualiteit en afgescheidenheid heeft geleid. Met de nimfen duurde het nog veel langer, voordat goed contact mogelijk was, laat staan enige vorm van samenwerking.   

SAMEN OP WEG TERUG NAAR DE EENHEID
Tja, we hebben als mensheid heel wat veroorzaakt. Vůůr de val van Atlantis leefden we veel meer samen met de rijken der natuurwezens, want de scheidslijnen tussen onze rijken waren toen niet zo duidelijk. In sprookjes is veel waarheid te vinden. Zeker in de sprookjes van Hans Christiaan Andersen, die zelf uit de wereld der natuurwezens afkomstig was en er naar is teruggekeerd. Helaas hebben de mensen de natuurwezens verbannen naar de fantasiewereld, terwijl die andere wereld er nog steeds is, want we bewonen dezelfde Aarde. Bovendien zijn we in de donkere middeleeuwen ook nog eens bang gemaakt. Het was niet meer veilig om ervoor uit te komen dat je hen zag, dat je met hen dezelfde plekken bewoonde, dat je elkaar over en weer hielp. En die angst zit nog diep in het menselijke collectief onbewuste. Helaas houdt diezelfde angst natuurwezens op afstand, want mensen die bang zijn, stinken voor hen!  

Gelukkig voor ons Europa-project konden we met steeds meer volkeren kennismaken én samenwerken. We leerden dat elfen en nimfen dezelfde oorsprong hebben, maar dat de elfen meer het dualiteitspad wensten te ervaren dan de nimfen. En we weten nu ook dat zij, net als wij mensen, afkomstig zijn van andere planeten. Ditzelfde geldt voor draken, eenhoorns en zelfs aardmannetjes. Kobolden behoren daarentegen bij de ontwikkelingsweg van de Aarde: de Aarde is hun thuisplaneet. Zeemeerminnen en centaurs zijn echter mengvormen, ontstaan door Atlantische experimenten. Het zijn kruisingen tussen mensen en vissen of dolfijnen, tussen mensen en paarden.  

Toen de reserves van de elfen eenmaal weggenomen waren, konden we meer vrijelijk met elkaar omgaan. De elfen, die wij hebben leren kennen, zijn groot, slank, statig en dus heel anders dan de kleine, levendige bloemenelfjes, die mensen vaak veel beter kennen. Het waren deze elfen, die met het verzoek kwamen om met onze ontmoetingen naar buiten te treden, met het doel om meer mensen bewust te maken van hun bestaan. Dat resulteerde in het verzorgen van lezingen en workshops over natuurwezens, het maken van een website, You Tube filmpjes en een boek. Dit alles in samenwerking met tekenmedium Lydia van Oort, die met haar tekeningen en schilderijen al deze voor de meeste mensen nog onzichtbare wezens weer zichtbaar maakt. Meer dan eens maakten Vera, Eric en/of Nienke contact met voor hen nieuwe wezens, die zich in precies dezelfde periode door Lydia lieten schilderen of tekenen, zonder dat zij wist dat de anderen daar al contact mee hadden gemaakt.  

FEEňN AAN ZET
Inmiddels is het publiciteitsstokje van de elfen overgenomen door de feeŽn. Ze vinden dat nog steeds veel te weinig mensen bewust zijn van het bestaan van hun werelden en de mogelijkheid tot samenwerking. FeeŽnkoningin Fantasia doet daarom de volgende oproep: 
Lieve Mensheid, 
We zijn heel lang geleden uiteen gegaan. Het ging niet meer zo. De energieŽn waren te ver uiteen gegroeid. Tijdens de Atlantische periode is veel geŽxperimenteerd, zonder dat de mensheid, maar ook de natuurrijken, zoals jullie ons noemen, voldoende kennis hadden om de effecten daarvan te kunnen inschatten. De val van Atlantis was één van de gevolgen, die het terugvallen van beide rijken naar een veel lager bewustzijnsniveau veroorzaakte. Het heeft lang geduurd voordat wij weer contact durfden te leggen met de mensheid. Jullie angst voor het onbekende was zo groot geworden, dat zij voor ons onverdraaglijk was en tevens voor ons gevaarlijk was geworden. Vanuit onze kant was het bovendien moeilijk, omdat wij veel van onze oorspronkelijke krachten hadden verloren. We zijn er nog steeds niet helemaal, maar durven nu, in Nederland, met een select gezelschap met voldoende liefdeskracht, de ontmoeting weer aan. Het kan niet zo zijn dat wij naast elkaar blijven leven, zonder elkaar te kennen en te erkennen en zonder rekening te houden met elkaar. De nieuwe tijd vraagt om versmelting. Sluiers vervagen, de mensheid gaat weer meer open. De balans tussen mannelijk en vrouwelijk dient hersteld te worden, wil deze Aarde weer in haar volle pracht en schoonheid herrijzen. Wij doen u hierbij onze handreiking en vragen aan u om deze aan te nemen.  
Alvast dank, namens de natuurrijken, feeŽnkoningin Fantasia. 

NATUURWEZENS SYMPOSIUM
Op  verzoek van FeeŽnkoningin Fantasia, geÔnspireerd door Elohim Lady Astrea, wordt op 19 en 20 september 2015 in het Gooi een tweedaags Symposium Natuurwezens georganiseerd. 
Fantasia tijdens de voorbesprekingen: 
Het is tijd dat jullie de harten gaan raken van veel mensen met jullie werk, dus schrijf over mij, maar hou het luchtig. De plek om dat te doen? Ja, aan de ene kant heel licht, aan de andere kant liefdevol geaard, uitnodigend voor mensen, evenzeer als voor ons, natuurwezens. Lommerrijk, schaduwrijk, maar ůůk met open zonrijke plekken en natuurlijk met water erbij. De plek moet voor alle soorten wezens, die komen meedoen, aantrekkelijk zijn.  Die locatie is gevonden: Conferentiecentrum Drakenburg te Baarn. 
Fantasia zegt daarover:
De draken zijn zo trots, omdat op die plaats speciale energie voor hen is. En de elfen lopen zich nu al te verheugen om meer vrienden te gaan maken onder de mensen en samen te werken. Wat ons betreft is het belangrijkste dat we weer in verbinding komen met elkaar. Mensen met ons en met het natuurwezen-stuk in zichzelf. Het laatste is voor sommigen misschien het lastigst om te erkennen. En toch is het verlangen zů groot. We verheugen ons op het feest. We willen feesten met onze harten en verbinding maken met de harten van mensen. Wij feeŽn zijn de verbinders, samen met de elfen, en wij zorgen voor magie, echt tovenarij, mits je luistertÖ echt luistert: niet alleen naar de natuurwezens, maar ook naar de mensen.

TER AFRONDING
Toen wij aan ons avontuur begonnen (voor sommigen van onze groep was dat al rond 2001), wisten wij net zo weinig als de meeste mensen over natuurwezens en hun werelden.We zijn inmiddels jaren verder en weten nog steeds lang niet alles over hen, maar wel veel meer. Waar de contacten eerst zeer moeizaam gingen en voorzichtig, zijn we nu vrienden geworden. Samen hebben we veel meegemaakt. We hebben er in ons boek 'Natuurwezens en Mensen, samen op weg naar de Nieuwe Tijd' uitgebreid over geschreven. Wij hebben telkens aan hen gevraagd waar wij hen mee konden helpen en hebben dat vervolgens ook gedaan. En wij waren daarin zeker niet de enigen. Vele mensen hebben in stilte hun werk gedaan ten behoeve van de transitie van de Aarde en voor de natuurwezens. Nu merken wij dat er resultaten komen: koninkrijken richten zich weer op, nemen weer leiding op hun gebied en zijn minder afwachtend. Kortom, ze zijn krachtiger geworden en willen weer graag met de mensheid samenwerken. We bewonen dezelfde planeet. Al leven we weliswaar in verschillende dimensies, we betreden wel degelijk elkaars habitat, vaak zonder dat we dit als mensheid door hebben. We leven echter meestal niet samen, maar naast elkaar, zonder rekening te houden met elkaar. 

De Nieuwe Tijd gaat over samen: samen werken, samen bouwen, samen leven, met wederzijds respect. Het is tijd om mensen bewust te maken betreffende onze beide leefwerelden.  Dit is tevens de wens van Diganda, hoofd van alle natuurrijken op Aarde. Zie je Diganda als koningin van alle natuurwezens op Aarde, dan kun je Pan zien eerste minister. Diganda is helaas nauwelijks meer bekend bij de mensheid, in tegenstelling tot Pan. Alle overkoepelende natuurwezens of deva's hebben hun eigen kosmische verbinding. Natuurwezens hebben net als mensen hun eigen engelenbegeleiding. En al hebben ze zich nooit zo afgescheiden en onverbonden gevoeld als mensen, toch zijn ze in deze tijd druk bezig om verbindingen te maken: met mensen, tussen hun verschillende rijken en met hun thuisplaneten. 

 

v.l.n.r. Eric, Lydia, Nienke en Vera

elohim Lady Astrea
 

de witte draak van EuraziŽ
 
 
Fantasia
 
Diganda