Centaurs, Zeemeerminnen

Nienke was heel verbaasd, toen Vera belde dat ze bezoek had gekregen van de vrouwelijke centaur Ezekaling en dat die nu onderweg was naar haar toe. Nienke vroeg zich af of een dergelijk wezen wel bestond en of ze van haar wel iets zou kunnen merken. Maar de energie van Ezekaling was zo leuk, speels en voelde ook zo snel eigen, dat in hun contact haar verbazing al snel omsloeg in bewondering en een enorm vertrouwd gevoel. Ezekaling heeft alle eigenschappen van een paard. Ze trappelt met haar hoeven en heeft enorm veel energie. Maar ze kan ook heel menselijk communiceren, zij het op het niveau van gedachten-overdracht. Voor haar zijn paarden net zo goed familie als mensen en ze verenigt eigenschappen van beide soorten in zich. 

Toen Lydia daarna Ezekaling bij zich zag, die zich op aansporing van Nienke wel wilde laten tekenen, was ze al net zo enthousiast over deze bijzondere ontmoeting. Na Ezekaling liet ook haar man Azapheat zich door Lydia tekenen. Hij was echter lang niet zo uitbundig en meer teruggetrokken dan zijn vrouw.
 
In Atlantische tijden is er veel geŽxperimenteerd met het kruisen van wezens: mensen met paarden (centaurs), mensen met vissen en dolfijnen (zeemeerminnen, zeemeermannen), vogels met leeuwen (griffioenen) e.d. Het is niet terecht ze fabeldieren te noemen, alsof ze niet bestaan en ook nooit bestaan zouden hebben. Mensen zijn sinds de val van Atlantis in zo'n 13.000 jaar tijd enorm de verdichting ingegaan, maar deze wezens niet. Ze zijn ijler, zoals kabouters dat ook zijn, omdat ze meer in de onschuld en in de liefde zijn gebleven. Centaurs kunnen zich naar eigen wens zichtbaar maken voor mensen, die in staat zijn wezens uit ijlere sferen waar te nemen.

 
Zeemeerminnen zijn net als centaurs voortgekomen uit Atlantische experimenten, met als doel om verschillende soorten wezens met elkaar te kruisen. Zeemeerminnen (en zeemeermannen natuurlijk) zijn een combinatie van mensen en vissen, of mensen en dolfijnen. Mensen zijn na de val van Atlantis via een moeizame evolutie-weg gelukkig weer uit de zwaarte omhoog aan het komen. Natuurwezens zijn nooit zover de verdichting in gegaan. Naarmate mensen lichter worden, zijn weer meer verbindingen mogelijk over en weer. 

Nienke heeft eigen herinneringen aan die Atlantische tijd en weet dat ze ooit leefde als zeemeermin, mét vissenstaart, jawel! Zeemeerminnen zoeken contact met haar tijdens haar reizen: ze wordt als zodanig herkend. Gelukkig worden er steeds meer mensen wakker, die zich ook hun eigen levens in de rijken van de natuurwezens beginnen te herinneren. Misschien leidt dat tot versneld begrip over en weer en kunnen we binnen afzienbare tijd weer gemakkelijker samen op trekken!

 

Afbeelding invoegencentaur Ezekaling

haar man Azapheat