Kobolden, Aardmannetjes

Kobolden zijn voor mensen niet altijd even vriendelijke wezens geweest. Geen wonder, want de Aarde is hun thuisplaneet en hoe vaak hebben mensen de Aarde en de natuur op Aarde vaak ongeweten - geweld aangedaan en verontreinigd! De taak van kobolden is daardoor erg verzwaard. 

Aandacht en respect bleken echter toverwoorden om elkaar te leren verstaan en tot samenwerking te komen.  Als de Elohim ons vroegen iets specifieks voor de Aarde te doen, stonden de kobolden vaak als eerste klaar om leylijnen of een heel gebied energetisch te helpen opschonen. De kobolden die wij kennen zijn vrij groot: tussen de één en twee meter. Waarschijnlijk zijn kobolden met de meeste kracht en het grootste aanzien ook het langst. 

De snelle bewustzijnsontwikkeling van kobolden heeft ons verbaasd: strijd tussen buurlanden is gestaakt en er is toegewerkt naar meer eenheid en zelfs een koboldenraad voor Europa. Inmiddels is Koboldenkoning Koboldus hoofd van deze Raad. 
 
Koboldus is echter nog een stap verder gegaan. Op zijn initiatief is met behulp van stenen en mineralen in Oostenrijk een plek gecreerd waar verschillende natuurwezensrijken op Europees niveau kunnen uitwisselen en van elkaar leren. Waarschijnlijk kunnen ontwikkelingen ook sneller gaan in hun minder verdichte sferen dan in de driedimensionale menselijke Aardesferen.
 
Ook in de privésfeer zijn er contacten geweest. Soms heel emotioneel, zoals bij het overlijden van Koboldus' eerste vrouw, zijn tweede huwelijk met Lilyane, zuster van de Oostenrijkse koboldenkoning en de geboorte van hun dochtertje. Nienke heeft haar zelfs op schoot gehad. Sindsdien is er nog een dochtertje geboren.
 
Na de zeer zware aardbeving in Nepal in 2015 is Koboldus samen met naar zijn zeggen zo'n 10.000 kobolden aan het werk gegaan om een kettingreactie aan vulkaanuitbarstingen en aardbevingen te voorkomen rondom de Ring van Vuur. Er is nu wel meer vulkaanactiviteit dan voorheen, maar we beleven gelukkig door hen geen Armageddon...

Aardmannetjes zijn kleiner dan kabouters: ongeveer 15 tot 20 cm. Anders dan kabouters, die net als mensen meer individualistisch zijn, leven aardmannetjes in groepen. Als ze naar ons toe komen, is dat altijd met een hele groep tegelijk. Vergelijk het met merels of lijsters (mensen en kabouters) en zwermen mussen, of een kolonie meeuwen (aardmannetjes). Ze verschijnen even snel als ze weer verdwijnen. 

Aardmannetjes zijn nieuwsgierig naar wat we doen en wie we zijn, zoals ook een kudde koeien nieuwsgierig op je kan komen toelopen. Ze vinden het leuk om kennis te maken met mensen en om iets te weten te komen van hun gewoonten. Op hun verzoek lieten we hen eens de essentie van ons wortelsap en appelsap proeven. Het wortelsap uit hun eigen dimensie vonden ze veel lekkerder, veel zoeter, maar ons appelsap werd erg gewaardeerd.
 
In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, komen de aardmannetjes van elders uit de kosmos naar de aarde toe. Kobolden daarentegen hebben de Aarde als thuisplaneet. Hun bewustzijnsgroei gaan samen op met de Aarde. Aardmannetjes (en natuurlijk ook aardvrouwtjes) zijn heel speels.
 
Omdat aardmannetjes vanuit groepsbewustzijn leven, is er navenant minder bewustzijn van Mijn en Dijn. Als we zorgvuldig stenen (mineralen en kristallen) uittelden en in patroon op de grond uitlegden, was er soms 'zomaar' een steen verdwenen, nog vr we die konden ingraven. De aardmannetjes kwamen niet op het idee om stenen voor eigen gebruik te vragen. Ze namen gewoon wat ze nodig hadden. Nauw verbonden met de Aarde als ze zijn, weten ze waarschijnlijk ook beter dan wij welke stenen het beste kunnen dienen op een bepaalde plek! Het is ons opgevallen dat hun voorkeur vaak uitgaat naar bergkristal, rozenkwarts en amethist.

 

 
 

Afbeelding invoegenkoboldenkoningspaar Koboldus en Lyliane